Vandaag over precies twintig dagen sta ik aan de start van alweer mijn veertiende marathon. Deze wedstrijd van 42,195 kilometer start in Terneuzen en met een afwisselend parcours brengt hij zo’n 500 lopers naar de prachtige vestingstad Hulst. De organisatie spreekt over een grensverleggend, uitdagend en afwisselend parcours en dat is zonder meer waar. De geplande duurloop van 30 kilometer morgen zijn mijn laatste loodjes. Vandaag blik ik terug op een intensieve trainingsperiode en hoe ik die heb beleefd.
Zo’n duurloop van 30 kilometer komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. In de afgelopen maanden heb ik gemiddeld 70-80 kilometer per week gelopen. Elke week bepaalde mijn weekplanner wanneer ik welke training afwerkte.
Long Slow Distance(LSD): Met veel plezier deed ik op de maandag mijn duurloop, variërend van 25 tot 36 kilometer. Door m’n airpods een lekkere beat, in m’n hand een flesje Aquarius Blueberry en met m’n Nikes vast gestrikt waren dit de meest ontspannen uurtjes van de week. Met de kustlijn op nog geen vijf kilometer afstand, liep ik vrijwel elke week over de boulevard van Vlissingen, door de duinen van Dishoek en over de schelpenpaadjes een prachtige ronde. De wind is in Zeeland altijd een component en zeker de afgelopen weken heb ik heel wat stormachtige loopjes gehad.
Afterworkrun: De dinsdag vulde ik in met een herstelloopje van 10-12 km. Even een uurtje hobbelen door de polder. Aangezien ik een echte ochtendloper ben, begin ik een rondje na het werk zo nu en dan met frisse tegenzin. Zeker in de wintermaanden wanneer de dagen kort zijn en de temperatuur daalt wordt mijn motivatie op de proef gesteld. Om die reden stel ik niet veel eisen aan de dinsdag en is het loslopen van de spieren het enige doel. De verfrissende douche daarna en een heerlijk bord eten is elke week weer een prettige beloning. Ik heb dan ook nog nooit spijt gehad van een rondje wat ik wél ben gaan lopen!
Hollen en stilstaan: Donderdag trainde ik mijn uithoudingsvermogen door middel van een intervaltraining. Dit is een training waar ik tot vorig jaar het meest tegenop zag. Het liefst bleef ik comfortabel lopen waarbij ik mijn ademhaling onder controle had en maakte ik mooie rondjes. Echter na het lezen van het boek van Annemerel de Jongh ‘Trainen als een topatleet‘ (2018), was ik voldoende overtuigd om hierin door te zetten om progressie te boeken op zowel de hele als de halve marathon. Of ik op de hele marathon mijn Persoonlijk Record (PR) van 3.17.39 (Berlijn, 2018) over twintig dagen in Zeeuws Vlaanderen ga verbreken is nog de vraag, maar op de halve marathon heb ik mijn PR vanaf vorig jaar juni (1 uur en 35 minuten) twee keer verbeterd. De eerste keer was in het eerste weekend van februari tijdens de Mammoet Halve Marathon van Cadzand Bad (1uur en 32 minuten). Mijn doel voor dit jaar is onder de 1.30 uur de halve marathon te volbrengen. Op 28 februari kwam ik hier al heel dichtbij. Tijdens de halve marathon van Axel finishte ik in 1.30.57. Die tijd staat nu al snelste halve marathon achter mijn naam genoteerd. Of het verbreken van mijn PR’s te danken is aan de intervaltrainingen? Ik geloof er in!
Raceday: Op zaterdag liep ik het liefst een wedstrijd. Hierbij kan je goed meten waar je staat ten opzichte van je doelen, je leert omgaan met je zenuwen en went aan het lopen in wedstrijdverband (wat toch een andere impact heeft dan een trainingsrondje). Als ik geen wedstrijd liep, dan deed ik een tempotraining waarbij ik op marathontempo (4’30 per kilometer) een mooie ronde door het Zeeuwse landschap liep.
Sunday Funday: Even een rondje door de polder rauzen waarbij alles mag en niets moet. Letterlijk Sunday Funday waarbij ik niet op m’n horloge (witte Garmin Fenix) lette en m’n gevoel de vrije loop liet. Ook al stel ik voor mezelf scherpe doelen, mijn motto is: ‘Je kan pas doelen stellen als je geniet van het trainen!’
Rust is ook trainen: Woensdag en vrijdag waren (noodzakelijke) rustdagen. Naast dat ik heel graag loop zijn er in mijn leven andere verplichtingen die mijn aandacht vragen en die ik belangrijk vind. Mede hierdoor heeft mijn trainingsweek een goede balans en zorgt deze afwisseling ervoor dat ik enerzijds met heel veel plezier train voor doelen als het lopen van een marathon en anderzijds een ontspannen moeder en collega ben.
Morgen trek ik rond 09.00 uur mijn Nike Pegasus Turbo’s (wedstrijdschoenen) weer aan voor mijn duurloop langs de kust en geniet ik van elke meter. Niet omdat het moet, maar omdat het mag!
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie