Morgen staat de allerlaatste wedstrijd in de voorbereiding op de marathon op het programma: De 25 kilometer van Hulst. Al zou ik niet in m’n agenda kijken, dan verraden m’n benen wel dat er een race aankomt. De dag voor een wedstrijd kriebelt er een onbeschrijfelijk gevoel naar binnen. Het lijkt wel alsof er een energietank wordt gevuld die zich klaarmaakt om te gaan exploderen. Ook al gieren de zenuwen door m’n lijf, in de 24 uur voor een race houd ik me rustig en staat de voorbereiding op de wedstrijd centraal.
Mindset: Voor de wedstrijd van morgen heb ik geen specifieke verwachtingen en toch voel ik me anders dan anders. Het is een gezonde spanning waarmee ik vanmorgen mijn bed uitstap. Eén keer eerder (in 2016) stond ik aan de start van dit evenement en vanuit deze herinnering weet ik dat we starten vanaf de atletiekbaan in Hulst en de 25 kilometer verdeeld is over twee gelijke rondes door de polder van Zeeuws Vlaanderen. Nieuwsgierig als ik ben, kijk ik voor de uitslag van 2016 op de site van Atletiekzeeland. Ondanks dat dit alweer drie jaar geleden is, wil ik toch weten met welke tijd ik de strijd aan ga. Na drie klikken verdwijnen de zenuwen als sneeuw voor de zon. Destijds finishte ik na 2 uur en tien minuten. Het raceplan voor morgen is om op het beoogde marathontempo van 4’30 per kilometer te lopen (1.52 uur). Ik realiseer me dat ik appels met peren vergelijk en de zorgen voor morgen ebben tijdens het ontbijten rustig weg. Met deze geruststellende gedachten kom ik deze dag wel door die ik verder invul met: werken, spelen met de kids en boodschappen doen.
Pastaparty: “Heb je morgen een wedstrijd mama?” Als we op vrijdagavond pasta eten, weten de kids al hoe laat het is. Het menu van vanavond bestaat inderdaad uit een bordje koolhydraten in de vorm van een eenvoudige pastamaaltijd. Aangezien niet iedereen in huis een liefhebber is van slierten met saus, komt het regelmatig voor dat ik nog een pizza in de oven stop of toch nog wat aardappels bak. Rond een uur of zes staat er voor ieder wat wils op tafel. Kids blij, ik blij! Het is zeker geen culinair hoogstandje, maar dit diner is de basis voor mijn energie van morgen. Enthousiast schep ik mijn bord vol. Het eerste bordje smaakt altijd naar meer en al snel volgt er een tweede keer opscheppen. De pastaparty is (voor mij) elke keer weer een feest!
Vandaag is vooral een relaxte dag waarbij ik mezelf zowel mentaal als fysiek voorbereid op de wedstrijd van morgen. Die wiebelbenen laat ik lekker wiebelen en m’n zenuwen probeer ik zoveel mogelijk te parkeren en te vervangen door een positieve mindset. Hulst here I come!
Sta jij net als ik te trappelen om dit weekend een wedstrijd te lopen? Heel veel succes en geniet, genot, genotter! Fijn weekend allemaal!
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie