adaruns.com

Race: 25km van Hulst Start: 14.00 uur
Datum: 30 maart 2019 Tijd: 1.51.02
Tempo: 4’26
Start: Atletiekbaan van RKHAV Locatie: Hulst
Temperatuur: 17 graden en een briesje wind
Ranking: 1e dame

Het is zaterdagmiddag rond de klok van twaalf uur en het is tijd om te vertrekken. De zonnestralen prikken door de ramen op weg naar Zeeuws Vlaanderen. We zijn op weg naar Hulst waar we de eerste 25 kilometer gaan nabootsen als allerlaatste voorbereiding op de marathon. De omstandigheden zijn uitstekend: een aangenaam voorjaarszonnetje met een briesje wind, goed gezelschap, energie voor tien en een plan!

Voordat het startschot klinkt: Na een ontspannen autorit langs de windmolens van Vlissingen-Oost en het passeren van de tolpoortjes van de Westerscheldetunnel parkeren we na een klein uurtje de auto bij de atletiekbaan van RKHAV in Hulst. Het is inmiddels bijna half 2 als we arriveren. Enigszins met wat stijve benen van het zitten stap ik uit de auto.

Spotlight: Het is 13:30 uur en nog maar een half uur voordat het startschot klinkt. Dat betekent inschrijven en het startnummer opspelden, andere hardlopers begroeten, warmlopen, een slokje drinken, een banaantje eten en voor de zekerheid nog een bezoekje brengen aan het toilet. Tot nu tot verloopt de voorbereiding ontspannen. De speaker informeert de omstanders over de wedstrijd en de afstanden (7,1km-12,8km-25,2km) die gelopen worden. Hij noemt verschillende namen van lopers en de afstand die zij lopen. Plots klinkt mijn naam door de luidsprekers: “Daar hebben we Ada Geuze, de dame uit Middelburg. Ook zij is in voorbereiding op de marathon van Zeeuws Vlaanderen op 13 april“. Het is best wel even wennen dat een speaker je in de spotlights zet. Zijn aandacht beantwoord ik met een glimlach en een groet om vervolgens de concentratie weer op te pakken. Focus!! De wedstrijd begint over enkele minuten.

Race: Als het startschot om 14.00 uur klinkt ben ik gefocust op het raceplan: 4’30 per kilometer! Ondanks dat het geen uitdagend parcours is, heb ik hier toch mijn schoenen voor aangetrokken. De tijdsregistratie, het wedstrijdelement en een andere omgeving geven een extra dimensie ten opzichte van een trainingsrondje. De kilometers vliegen voorbij en afgezien van een tractor en wat auto’s, zijn het de lopers die in deze polder het beeld bepalen. Tevreden kijk ik na elke piep op m’n horloge voor de kilometertijd en ik realiseer me tijdens het lopen dat het raceplan een grote kans van slagen heeft. Als we na de eerste ronde de atletiekbaan passeren hoor ik de speaker enthousiast roepen dat ik voorop in de wedstrijd lig. Ondanks dat ik meer waarde hecht aan het lopen van mijn beoogde tempo, is dit wel een leuke bijkomstigheid. De tweede ronde verloopt afgezien van het vangen van drie vliegen niet veel anders. Wanneer ik de atletiekbaan oploop voor de laatste 300 meter, lees ik op de klok dat ik finish in een tijd van 1 uur en 51 minuten en ga ik vandaag de boeken in als eerste dame. Yeah! Stiekem toch wel trots! Terwijl ik sta uit te puffen, staat de speaker alweer klaar met zijn microfoon. Dit is echt een nieuwe ervaring. Waar ik voorheen in de anonimiteit mijn wedstrijdjes liep, word ik nu gefeliciteerd en in het zonnetje gezet. Het korte vraaggesprek (waar ik me wat onwennig in begeef) sluit de speaker af en vertelt dat de huldiging zal plaatsvinden wanneer de eerste drie dames binnen zijn.

Met de bloemen naar huis: Na een kwartiertje wachten stappen we één voor één het podium op. Zelf mag ik op het hoogste schavot staan en neem ik naast de medaille een fleurig bosje bloemen in ontvangst. Trots juich ik op het podium en geniet ik van a moment of fame!

Missie geslaagd! De aankomende twee weken staan in het teken van actieve rust. Geen intensieve intervaltraining of lange duurlopen meer, maar wat rustigere tempo’s en de energie sparen voor de dag van de marathon.

En vandaag is het Sunday Funday en trek ik m’n schoenen aan voor een herstelloopje. Every day is een runningday! Fijne zondag!

Liefs, Ada