adaruns.com

Dagelijks poets ik m’n tanden om de mondhygiëne gezond te houden. Zo nu en dan stap ik bij de kapper binnen voor een knipbeurtje. Als de batterij van m’n telefoon aan het einde van de dag rood kleurt, dan stop ik hem in de oplader. Het klinkt heel vanzelfsprekend tot het moment dat je het vergeet. De tandarts begint dan woest te boren, de ene ‘Bad Hair Day’ volgt de andere op en als je telefoon uitvalt lijkt de wereld stil te staan. In alle gevallen is de boodschap ‘je kan het beter voorkomen dan genezen’. Zo is het ook met blessures. Pas wanneer je last hebt van een zeurende knie, een trekkende spier in de kuit of een ander pijntje realiseer je je hoe kwetsbaar je bent en hoe fijn het is als je lijf het goed doet. Zodoende kregen m’n spieren gisteren een APK’tje van de fysiotherapeut.

Geniepige felle prikjes: Het is niet dat ik naar de afspraak uitkijk. Begrijp me niet verkeerd, ik heb een hele betrokken en vakkundige fysiotherapeut. Het nare is alleen dat ik er huppelend binnenloop en strompelend weer vertrek. Ze begint voorzichtig en onderzoekt m’n spieren met een soepele hand, maar als ze met haar naaldjes begint te prikken is het gezellige er wel af. In eerste instantie probeer ik nog stoer te doen als ze zegt: “Is dit gevoelig?“, maar als de naalden de triggerpoints laten shaken dan is er geen houden meer aan en knijp ik m’n handen wit aan de behandeltafel. De fysio gaat rustig verder met de geniepige felle prikjes en merkt tevreden op: “Je spieren voelen gezond aan en reageren soepel op de naalden. Ik voel ze zo terugspringen.”. Ja, ja!Het enige waar ik aan denk is hoe snel ik van die behandeltafel af kan springen. Een prik in m’n bil rechts ‘AU!’ wordt opgevolgd door een prik links. “Je bent mooi symmetrisch” Prik. ‘AU!’ Vervolgens prikt ze vlotjes door in de hamstring en de kuiten. Als ik denk dat het er op zit, word ik vriendelijk verzocht om mezelf om te draaien en wordt de behandeling in m’n bovenbenen voortgezet. Het effect van de prikjes blijft niet onopgemerkt, want tijdens de behandeling beginnen de darmen al ‘oergeluiden’ te maken. Ik vraag me hardop af waar dit door komt. De fysio geeft aan dat de naaldjes de blokkades weghalen en het lichaam hierdoor in werking gaat. Dat klinkt prima! Een half uurtje later mag ik ‘ voorzichtig’ van de tafel afkomen om mezelf weer aan te kleden. Phoe…het zit er op! Nu de komende uren nog door zien te worstelen!

Stijf en stram: In werkelijkheid zijn m’n spieren langer geworden. De spierknoopjes zijn losgemaakt en ik kan weer op m’n benen rekenen. Echter het tegenovergestelde lijkt waar als ik van de behandeltafel op m’ tenen naar m’n kleding schuifel. Het advies dat ik meekrijg is licht in beweging blijven, anders worden de spieren onnodig stijf. Okido! In de uren die volgen beweeg ik me als een oude vrouw door het huis en besluit ik bijtijds naar bed te gaan.

Stapje voor stapje: Vanmorgen stap ik voorzichtig uit bed en vrijwel direct merk ik dat de ergste stijfheid al verdwenen is. Dat voelt alweer een stuk prettiger. Dit APK’tje zit er weer op en volgens de fysiotherapeut zijn m’n spieren weer in optimale conditie.

Zo’n APK’tje gaat je niet in de koude kleren zitten. Ondanks dat ik weet dat het goed voor me is, vind ik het elke keer weer een pijnlijke bedoeling. Volgens de fysio is het resultaat van een dry needling optimaal na zo’n zeven tot tien dagen. Dat komt goed uit, want dat is precies de dag van de marathon.

Ben jij ook aan het taperen voor de marathon en wil je je spieren nog even dat extra zetje geven om optimaal te presteren? Dan is een APK’tje door middel van dry needling misschien ook wel iets voor jou.

Liefs, Ada