Het lopen van een marathon is elke keer weer een unieke ervaring en elke marathon heeft een eigen verhaal. Vandaag is de 39e editie van de NN Marathon Rotterdam. Dit jaar ben ik supporter en leef ik vanachter de buis mee met de duizenden lopers die starten aan de voet van de Erasmusbrug. De organisatie kent geen lotingssysteem en zo is deze wedstrijd voor iedereen toegankelijk. Lee Towers verwelkomt alle lopers en door de speakers galmt iets voor tien uur traditiegetrouw ‘You never walk alone‘. Het is de laatste mentale oppepper voor alle deelnemers die vandaag hun marathon lopen en daarmee hun herinnering maken. Terwijl Rotterdam zich klaarmaakt voor een groots spektakel, loop ik in gedachten terug naar 2012, 2014 en 2017.
2012: De marathon van Rotterdam heeft een speciaal plekje in mijn hardlopershart. Het was m’n eerste! Met een lach en een traan denk ik terug aan deze dag. Met de eerste trein vertrok ik met mijn startnummer in m’n tas richting Rotterdam. Tijdens de rit vulde de coupé zich met steeds meer sportieve reizigers. Er werden wedstrijdideeën doorgenomen, volop gegeten en gedronken en dan vulde de coupé zich weer met een langdurige stilte. Het zullen de spanningen zijn geweest. Als ‘groentje’ liet ik me overweldigen en ging ik na aankomst op het Centraal Station op in de massa richting de startvakken. Het is een gure dag en er staat wind. M’n lichaam begint te rillen van de kou en ik heb het tijdens mijn eerste marathon ook niet warm gekregen. Om een lang en moeizaam verhaal samen te vatten heb ik drie keer gedacht om er de brei aan te geven, heb ik vanaf kilometer 22 rennen met lopen afgewisseld en kom ik na 4 uur, 47 minuten en 8 seconden als een dood vogeltje over de eindstreep. De enige gedachten die ik heb is: ‘DIT DOE IK NOOIT MEER!!!’.
2014: De stelligheid waarmee ik mijn eerste marathon finishte ebde langzaam weg en het doorzettertje in mij ontwaakte en sprak heel voorzichtig: ‘Dit moet ik beter kunnen‘. Inmiddels (in 2013) had ik me aangesloten bij een loopgroep (Gonzalez Running) waarvan het merendeel van de lopers zich klaarstoomde voor de marathon van Rotterdam. De gezelligheid van de groep in combinatie met mijn bewijsdrang maakte van mij een deelnemer op 13 april 2014. Samen met mijn loopgroepvrienden stapten we in de ‘Luctor et Emergo‘ bus op weg naar ieder zijn eigen succes! Met m’n startnummer opgespeld sta ik deze editie een stuk zelfverzekerder aan de start. Wat ik me vooral herinner van die dag is het enthousiaste publiek (42 kilometer lang), de trommelaars bij het viaduct, het mooie loopweer (+/- 16 graden) en de blijdschap waarmee ik Ahmed Aboutaleb (ja, ja de burgemeester in eigen persoon) na 3 uur en 57 minuten bij de finish de hand schudde. Het was dezelfde afstand als in 2012, maar zo’n enorm verschil in beleving!
2017: De derde (en vooralsnog laatste) keer dat ik in Rotterdam mijn tiende marathonmedaille omgehangen kreeg was in 2017. Met een serieuze voorbereiding begon ik aan de race met een plan: een PR lopen! De snelste tijd (3 uur en 45 minuten) tot dan toe stond genoteerd op de zwaerste marathon van Nederland (Kustmarathon Zeeland) waar je als loper een weg baant door het mulle zand en over de hobbels richting de finish in Zoutelande loopt. Het verbreken van deze tijd zou op een asfaltmarathon dus wel mogelijk moeten zijn (op papier dan). Echter, iedereen die al eens een marathon heeft gelopen, weet dat het op D-Day moet gebeuren en je moet dealen met de weersomstandigheden en de vorm van de dag. April is qua weer niet te voorspellen en op 9 april 2017 hadden de weergoden een zonnige bui (25 graden). Rotterdam ademt sport met de duizenden lopers en de enthousiaste supporters die klappen en roepen. De hele route hoor ik: “Kom op Ada, goed bezig!!” (O ja, m’n naam staat op m’n borst!). De warmte belemmert me niet in het uitvoeren van m’n plan: ik finish in 3.44.48!!
Drie keer dezelfde marathon, drie keer dezelfde route, drie keer dezelfde persoon en drie keer een andere belevenis. Stuk voor stuk zijn het herinneringen die mij als hardloper hebben gevormd. Met trots kijk ik naar drie kanjers van medailles die in de huiskamer schitteren!
Het is 9.30 uur en alle kanjers in Rotterdam staan klaar voor de start. Hoogste tijd om de televisie aan te zetten en alle lopers die vandaag in Rotterdam starten vanaf de bank een warm hart toe te dragen! Maak er een mooi hardloopfeestje van!
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie