Druk, druk, druk en dus schoot het er steeds bij in om de batterij van de weegschaal te vervangen. De laatste keer dat ik mezelf heb gewogen kan ik me niet eens meer herinneren. Waarschijnlijk ergens begin dit jaar om te zien hoe de vlaggen van 2019 er bij hingen. Ik hecht dan ook geen waarde aan een cijfertje en ik pas m’n leefstijl ook niet op dit getal aan. Als ik niet meer in m’n favoriete jeans zou passen of m’n shirtjes beginnen te knellen zou ik me misschien wat zorgen gaan maken. De reden dat ik gisteren toch de moeite nam om dit karweitje (batterij verwisselen) op te knappen was puur uit nieuwsgierigheid. De afgelopen dagen voel ik me net een ballon die zich steeds verder vult. Eens kijken of dat gevoel wordt bevestigd.
Snaaierijtjes: Vanmorgen was het moment van de waarheid. In m’n birthdaysuit stap ik op de weegschaal en laat me verrassen door wat er komen gaat. Ik heb werkelijk geen idee. Ik voel me lichtelijk opgeblazen door de snaaierijtjes van de afgelopen dagen. In de afgelopen weken ben ik wel wat strikter geweest met voeding om fit aan de start te staan. Je moet tenslotte elke kilo meedragen tijdens het lopen en een beetje minder ballast kan al een groot verschil maken. Ik stelde m’n verlangens uit en dacht elke keer: ‘Ná de marathon heb je wel een taartje verdiend’. Voorheen had ik de traditie van ‘het triootje’, namelijk: Koffie met amaretto en een stuk appeltaart met slagroom. Nu houd ik het braafjes bij taart! Het stappen op de weegschaal wordt echter geen verrassing, want er staat precies hetzelfde als begin dit jaar en eigenlijk vrijwel hetzelfde als in de afgelopen jaren. Hoewel het getal hetzelfde is voel ik me toch anders dan anders. Ik voel me een olifant, maar zie toch een muisje in de spiegel. De weegschaal geeft een geruststellend beeld.
Hardlopen en gewicht: Waar de meeste mensen beginnen met hardlopen om af te vallen, werkt dat voor mij al lang niet meer zo. M’n lichaam is zo gewend geraakt dat ik een aantal keer in de week me in het zweet loop dat ik m’n eetgewoontes zodanig hierop heb aangepast dat er geen verschil in omvang is. Ja, ik eet dus als een bouwvakker! Als ik volop in training ben dan zorg ik ervoor dat ik voldoende eet, anders heb ik onvoldoende energie om alles (trainen, werk, huishouden) te kunnen doen. Het werkt voor mij nu juist in tegenovergestelde richting. Als ik NIET loop merk ik juist dat m’n lichaam reageert. Niet dat de weegschaal dan direct een enorme uitschieter maakt, maar er bekruipt me een opgeblazen gevoel.
Touwtjes laten vieren: In de afgelopen dagen heb ik het er dus even goed van genomen. Ik weet niet of het altijd de ‘goede’ voedingsstoffen waren, maar zo nu en dan de touwtjes wat laten vieren is best wel eens lekker. Goed naar je lichaam luisteren is denk ik altijd verstandig. Voor mij staan nu dus weer de boterhammen, kwark, groente en fruit op het menu. De weegschaal heeft haar werk weer gedaan en die schuif ik weer netjes onder de kast. Afvallen en hardlopen is voor mij geen match. Daarentegen gaan eten en hardlopen in mijn leven hand in hand!
Ook al voelt deze muis zich al snel een olifant. Dat valt dus reuze mee. In de herstelweek is het denk ik goed om even wat minder streng voor jezelf te zijn. Daarom gun ik mezelf de tijd om de reserves weer aan te vullen om weer aan nieuwe trainingen te beginnen. Nu de avonden weer langer worden en de zon zich steeds vaker laat zien sta ik alweer te trappelen om er lekker op uit te gaan!
Ben je benieuwd geworden naar wat ik zoal op een dag eet? Binnenkort zal ik jullie een overzicht geven in RUN&EAT: Wat eet ik op een dag
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie