YIHAA! YES, I DID IT! Op 2e Paasdag liep ik een marathon. Ja, in m’n uppie ruim 42 kilometer! Je vraagt je misschien af: “Waarom zou je dat nu doen?” Het antwoord is heel simpel: “Ik vind het leuk om spontane dingen te doen!” Zonder tijdsdruk, lekker ontspannen, in m’n eentje, een zelfbedachte route en de mooie afstand van tweeënveertig kilometer en honderdvijfennegentig meter.
Spontaan: Het voordeel van alleen trainen is dat je ook je eigen gekke spontane ideeën kan uitvoeren. Zo bedacht ik om op maandag 13 april mijn eigen marathon te rennen. Het plan was om vooral lekker ontspannen te lopen en de afstand van de marathon vol te maken. Als zo’n plan eenmaal in m’n hoofd zit dan ga ik er ook voor en dus maakte ik maandagmorgen mijn ideale marathonontbijt klaar, griste wat sportvoeding (flesje AA, Powerbar gelsnoepjes, energygelletje en een haverreep) mee en vertrok rond de klok van tien uur van huis.
Route: In de voorafgaande dagen dacht ik na over de route die ik wilde lopen. Er zijn tal van mogelijkheden op Walcheren en dus besloot ik niet voor mijn standaard route langs de kust te gaan, maar een route met lusjes. De temperatuur, maar voornamelijk de wind (NO5, brrrrr…frisjes na een week lopen in een heerlijk zonnetje.) zorgde ervoor dat ik zoveel mogelijk wilde afwisselen met wind mee en wind tegen. Daarnaast vond ik de gedachte om dichtbij huis te zijn terwijl ik bezig was met het verzamelen van 42 paaseitjes.. uh.. kilometers ook geruststellend. Zoals je op de foto kan zien ben ik vanuit Middelburg vertrokken en ben daarna al slingerend richting Koudekerke, Oost-Souburg en Vlissingen gelopen. Onderweg maakte ik een tussenstop bij een kraantje om mijn fles met water te vullen.
Beleving: Natuurlijk vind ik het lopen van een marathon in wedstrijdverband een stuk leuker qua beleving en toch heb ik enorm genoten van mijn solo-marathon. Afgezien van de afgesproken afstand (met mezelf) was er niks waar ik rekening mee hoefde te houden. Ik ben vertrokken op het moment dat ik er klaar voor was en hoefde niet op een startschot te wachten. De start was bij m’n voordeur en ik hoefde dus ook niet vroeg op te staan om op een bepaald tijdstip op een bepaalde plaats aan de start te verschijnen. Dat is echt ideaal! Er was geen raceplan of intentie om een PR te lopen. Vanaf de eerste kilometer heb ik het scherm van m’n horloge op hartslagweergave gezet en alleen in de groene zone gelopen. Met m’n airpods in m’n oren heb ik tijdens het lopen geluisterd naar de playlist van RUN BABY RUN (Spotify, Annemerel de Jongh) en genoot ik van de frisse lucht, de rust en het ontspannen lopen.
Finish: Het aftellen van de kilometers ging razendsnel. Na drie uur en veertig minuten liep ik m’n straat weer in, sloeg m’n activiteit in Garmin op en stopte ik voldaan de sleutel in m’n voordeur. Geen dikke marathon medaille om m’n nek bij de finish, maar zeker niet minder trots dat ik dit spontane idee heb uitgevoerd.
Een beetje spierpijn hoort er natuurlijk ook bij. Gelukkig maar! Anders zou het nog normaal worden dat je zomaar een marathonnetje gaat lopen. Voor nu weer lekker verder met de challenge van april en wie weet popt er binnenkort weer een spontaan idee op. Keep running!
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie