Met de start van week zeven, startte ik ook met de tweede helft van mijn marathonvoorbereiding. Ik merk dat ik in de afgelopen weken de tempo’s tijdens de intervaltrainingen steeds beter haal en dat ik stukje bij beetje steeds fitter word. Deze week heb ik geen wedstrijd op het programma staan, maar volgde ik trouw mijn trainingsschema.
Never miss a Monday: Op maandag werd ik wakker met een strakblauwe lucht en met een graad of 17 was het voorjaar weer zoals het voorjaar bedoeld is. Wat mij betreft het ideale weer om te sporten. Ook al voelde de spieren echt nog wel wat stram na de duurloop van gisteren, toch pakte ik m’n uurtje voor een rustig rondje en stonden de eerste kilometers van deze week genoteerd. Op papier zijn dit trainingen om de trainingsomvang te vergroten en hierdoor merk ik vooral aan m’n hartslag dat die iedere week een beetje omlaag gaat bij dezelfde intensiteit.
Van halve naar hele: Dinsdag dacht ik tijdens het ontbijt na over de halve marathon die ik op 1 juni gepland heb staan en besloot even de website van de Brabantsewalmarathon te openen. In de periode voorafgaand aan een wedstrijd kijk ik altijd even op de site van de organisatie om naar het parcours te kijken, of er voldoende drankposten zijn en waar de startnummers opgehaalde kunnen worden. Terwijl ik door de tabbladen van de site ga, zie ik dat de tien kilometer en de halve marathon al vol zitten. Voor de hele marathon zijn er nog een paar startnummers beschikbaar. Vervolgens ga ik naar de meest gestelde vragen. Mijn aandacht gaat uit naar de vraag of het mogelijk is om de wedstrijdafstand nog te wijzigen. Tegelijkertijd zie ik in m’n agenda dat ik in de week van de Brabantsewalmarathon ook mijn langste duurloop voor de Midzomermarathon van Apeldoorn gepland heb. Tja, 1 + 1 is….? Een paar tellen later typte ik een mail naar de organisatie met de vraag of ik mijn startnummer van de halve marathon kon omzetten naar de hele marathon. Op 1 juni loop ik dus de hele marathon tijdens de Brabantsewalmarathon. Super leuk!!! In gedachten was vandaag een hele sportieve dag. Qua uitvoering deed ik vrijwel niks. Overdag had ik een lange werkdag en ’s avonds liepen Michel en ik nog een lekkere ronde met de hond.
8×1: Wat op papier een vrij eenvoudige training leek, bleek in de uitvoering toch nog wel wat voeten in de aarde te hebben. Woensdagochtend liep ik samen met Michel een intervaltraining. De opdracht was eerst om drie kilometer warm te lopen om dan vervolgens acht keer een kilometer op marathontempo te lopen met als herstel een kilometer op easy tempo. Bij het invoeren van de training in Garmin zag ik al wel dat het totaal aantal kilometers van deze training tenminste op negentien zou uitkomen. Dat is een behoorlijke omvang voor een intervaltraining. We besloten om een mooi fietspad uit te kiezen waarop we iedere keer een kilometer heen het marathontempo liepen en een kilometer terug het easy tempo. Zodoende konden we allebei ons eigen tempo lopen en liepen we toch een soort van samen. Zo gezegd, zo gedaan! We liepen met een flesje in de hand richting ons strijdpad. De start zou vanaf het bruggetje zijn en daar zette we allebei ons flesje neer. We zouden tenslotte iedere keer weer bij het bruggetje terugkomen. De eerste interval werd ingezet en we waren los. Als ik het aftellen van m’n horloge hoor, geeft dat altijd een beetje het gevoel als een wedstrijdschot. Als ik dan later in de grafieken nakijk, begint iedere interval met een enorme snelheidspiek. Het is ook heel verraderlijk om zo’n kilometer veel te hard te lopen. Het is tenslotte maar een kilometer en in dit geval zou je dit tempo dus een hele marathon vol moeten kunnen houden. Vandaag was ik een slechte leerling. Vooraf had ik aan de hand van de raceprognoses in Garmin het marathontempo op 4’20 per kilometer gezet en de easy tempo’s tussen de 5’00-5’10. Dat easy tempo is overigens goed gelukt. De marathontempo’s gingen minimaal 10 en op sommige kilometers zelfs 16 seconde te snel. Op zich is dat niet echt een probleem, maar ja zo krijg je niet echt het gevoel hoe het marathontempo aanvoelt. Ondanks dat er geen verval was, voelde m’n benen in de laatste drie intervallen wel wat zuurder aan. Ik was dan ook blij met onze drankpost bij de brug waardoor ik m’n energievoorraden tijdens de training al wat kon aanvullen. Na ruim 20 kilometer zat onze training erop en kwamen we tot de conclusie dat deze training toch wel aardig pittig aanvoelde. Niet alle trainingen zijn makkelijk en dat geeft ook niet. De voldoening nadien was des te groter.
Combitraining: Met wat stramme spieren stapte ik donderdag mijn bed uit. De regen hoorde ik al op de ramen kletteren en de zin om naar buiten te gaan was minimaal. Nu weet ik dat die stijfheid met een rondje lopen stukken minder zal zijn en dus liep ik rond negen uur naar buiten voor 45 minuten easy met als afsluiter tien keer dertig seconden op tempo. Tijdens het inlopen voelde m’n spieren steeds lekkerder aan en toen het tijd was voor de versnellingen was m’n lichaam de training van gisteren alweer vergeten. De afwisseling van easy en tempo’s zorgde ervoor dat de training heel relaxt aanvoelde en de stijfheid was met dat uurtje sporten er ook weer uitgelopen.
LSD: In de loop van de week had ik mijn duurloop verplaatst naar vrijdag. Om precies te zijn afgelopen dinsdag! Doordat ik de hele marathon volgende week ga lopen, zou dit de laatste lange duurloop zijn voor de Brabantsewalmarathon. Daardoor voelde deze duurloop net iets belangrijker. Ik besloot een goede dertiger te lopen en hield daarbij m’n hartslag goed in de gaten. De laatste tien kilometer heb ik bewust m’n tempo iets verhoogd en dat voelde allemaal goed. In m’n blog: run&train: long slow distance heb ik uitgebreid beschreven hoe zo’n ochtend er voor mij uitziet qua voorbereiding en routines. Deze duurloop gaf me in ieder geval voldoende vertrouwen voor de marathon van volgende week. M’n lichaam is er klaar voor.
Gym: Zaterdag regende het hard en lang. Gelukkig had ik een uurtje sportschool in gedachten. Ik ga niet altijd met even veel plezier naar de sportschool, maar op deze regenachtige zaterdag was het de ideale dag om wat kracht en core te trainen. In de afgelopen jaren heb ik best wel vaak last gehad van m’n hamstrings en door wat meer mobiliteitsoefeningen te doen merk ik dat die blessures wat verder uit m’n buurt blijven. Daarnaast heb ik door de oefeningen een betere houding tijdens het lopen en ben ik overall gewoon krachtiger geworden.
8×3′: De afsluiter van de week was een intervaltraining. Vanmorgen liep ik eerst vijftien minuten in en toen begon ik aan de tempo’s. Het tempodoel was halve marathon en het idee was om zo vlak mogelijk te lopen. Met windkracht vijf was dat een pittig klusje. De eerste twee voelde nog ontspannen, maar vanaf toen werd het hard werken. Dit zijn wel de trainingen waardoor ik in de afgelopen jaren progressie heb geboekt en daardoor probeer ik die ook zo goed mogelijk uit te voeren.
De week is voorbij gevlogen. Een week waarin ik spontaan mijn inschrijving van de halve naar de hele marathon veranderde en een week waarin ik hele mooie trainingen deed. In totaal liep ik 85,7 kilometer in vijf looptrainingen en daarnaast ging ik weer twee keer naar de sportschool. Aankomende week zal ik een mini tapertje inbouwen voor de marathon. Hoe dat eruit ziet lees je volgende week. Ik heb er weer zin in en ik hoop jij ook!
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie