In de weken voorafgaand aan de marathon volg je trouw je marathonschema en train je zo consistent mogelijk. Dan zit je marathonschema erop, de finish is bereikt en na ruim 42 kilometer in de benen is het tijd om even wat gas terug te nemen. Het is tijd voor herstel! Wat doe ik in de dagen na de marathon en wanneer pak ik het lopen weer op?
Medal Monday: De dag na de marathon voelde mijn lijf beurs aan. Stramme hamstrings en overall een beurs gevoel. Logisch natuurlijk, want m’n spieren waren flink uitgedaagd gisteren. Vandaag zorg ik vooral goed voor mezelf door voldoende te eten. Dat gaat vanzelf door de enorme eetlust die ik de dag na een marathon heb. Wat ik zoal heb gegeten? Boterhammen, kwark, rijstwafels met gekookte eieren, AVG’tje, chips en veel water. Het was all you can eat Monday! M’n lichaam had het nodig en om zo snel mogelijk weer fit te raken weet ik dat voeding van betekenis is voor je herstel.
Zwarte gat: De tweede dag na de marathon noemen ze ook wel het zwarte gat. De marathon is gelopen, je hebt nog wel de spierpijn van de marathon, maar fysiek ben je nog niet in staat om iets uit te voeren. Dat is wel de beschrijving van afgelopen dinsdag. M’n hamstrings voelde stram aan, een klein pijntje in m’n rechterkuit en die blaar op m’n teen zorgde voor een knellend gevoel in m’n schoen. Een ding was zeker: m’n lijf was nog steeds hard aan het werk met het herstellen van de marathon. Vandaag zorgde ik ook weer voor voldoende eiwitrijke voeding en daarnaast begon ik met wat spieren te stretchen en wandelde ik zoveel mogelijk. Ik maakte ook een afspraak voor een dry needling behandeling. In het verleden deed ik dat alleen wanneer ik geblesseerd was. Nu ben ik dat liever voor en bezoek de fysiotherapeut preventief.
Actief herstel: De ergste spierpijn was uit m’n lijf en op woensdag zette ik voorzichtige stap met een bezoek aan de sportschool. Niet te gek en rustig aan. Ik begon met tien minuten op de crosstrainer. Dat voelde goed. Geen bijzonderheden en m’n stijfheid verdween langzaam uit m’n lijf. Vervolgens wat mobiliteitsoefeningen om wat lenigheid terug te krijgen. Dat uurtje had me goed gedaan en ik begon alweer aan m’n eerste hardlooprondje te denken.
Babysteps: De eerste hardloopkilometers maakte ik op donderdagochtend. M’n hamstrings en kuiten voelen nog niet helemaal top, maar die worden morgen onder handen genomen door de fysio. Ik loop een half uurtje op een rustig tempo om de doorbloeding wat te stimuleren en om te zien hoe m’n lijf aanvoelt. Dat halfuurtje deed me goed. M’n benen voelde nadien een stuk soepeler en ik voelde ook dat het goed is dat morgen de spanning van m’n hamstring en kuiten gehaald zou worden. Als ik hier nu niks aan doe, zou dit wel eens een blessure kunnen worden.
Dry needling: Vanmorgen vroeg heb ik nog een easy loopje van tien kilometer gedaan. Tijdens het lopen voel ik dat m’n linkerhamstring gevoelig is en ben ik blij dat ik straks op de behandelbank lig. Oef, wat zag ik op tegen deze afspraak. Niet omdat ik bang ben voor naalden. Wel omdat ik weet dat ik de uren na deze behandeling behoorlijk veel pijn ga hebben. Toch zit ik om 11.00 uur netjes in de wachtkamer met de gedachte dat dit een goede investering voor m’n spierherstel zal zijn. De rest van de dag probeer ik zoveel mogelijk in beweging te blijven en morgen pak ik m’n trainingsschema er weer bij.
Herstellen van een marathon begint bij mij met luisteren naar m’n lichaam. In de afgelopen dagen heb ik vooral rust genomen en goed gegeten. Toen de spierpijn grotendeels weg was heb ik voorzichtig een rondje hardgelopen. Dit deed ik vooral om te kijken of ik m’n lichaam weer kon belasten. Vanwege m’n stramme hamstrings heb ik direct uit voorzorg een dry needling behandeling ingepland. In de aankomende week bekijk ik iedere training hoe ik me voel en begint het aftellen richting de Midzomermarathon van Apeldoorn. Yes!!
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie