Een week waarin ik met een hoofd vol snot liep en toch mega veel kilometers maakte. Hoe die twee samen gaan, weet ik nog steeds niet. Het was watertrappelen met het hoofd net boven water.
Herstelloop: Na de Bevrijdingsloop van gisteren liep ik op maandag een herstelloop. M’n aanhechtingen bij m’n knieën hadden het zwaar gehad en daar wilde ik even rustig van herstellen. De wind was nog steeds behoorlijk aanwezig, maar als je die op de heenweg mee hebt, denk je dat er geen wind staat. Zodoende liep ik een ronde van 18 kilometer. Een lekker begin van de week zou je denken. Bij thuiskomst voelde ik direct dat m’n holtes volzaten en voelde ik me alles behalve fit. Vroeg onder de wol en hopen dat het niet door zou zetten.
3×7’: Die nachtrust had me goed gedaan en na een dag werken liep ik zoals gepland m’n intervaltraining van 3×7’. De opdracht was zeven minuten op treshold en dat is goed gelukt. Dit was echt een hele leuke training door de korte opdrachten en toch bij thuiskomst twaalf kilometer op m’n horloge.
LSD: Op woensdag trok ik zoals iedere week m’n schoenen aan voor een rustige duurloop. Waar ik vorige week nog zei dat je me niet blijer kan maken, was dat vandaag zeker niet het geval. Bij kilometer achttien zaten m’n schoenen niet meer lekker, er stond toch weer meer wind dan me lief was en de podcast die ik luisterde was ook echt flut. Bluh! Wel 27 kilometer, maar die duurloop vergeet ik gauw!
Uurtjeduurtje: Eigenlijk loop ik niet op donderdag, maar door een vroegertje op school liep ik toch. Een uurtje ontspannen om te genieten van de omgeving en het feit dat ik geen blessures heb. Soms moet je bij die luxe gewoon even stilstaan.
Gym: Vrijdag hield ik wel looprust en ging ik ‘eindelijk’ weer naar de sportschool. Super lekker, super fijn! Tja, vaker gaan! Ik weet het! Oja, en die snottenkokers komen inmiddels aardig los en daardoor neemt de hoeveelheid lucht ook weer toe. Ik hoop dat dit het was en er niet nog een griepgolf overheen komt.
10×1000: Oftewel, marathontraining. Dit is wel de training van de week waar ik met enige spanning aan begin. Om die reden trek ik ook m’n marathonschoenen aan en valt het vaak reuze mee. Tien keer blijft wel gewoon veel! Zaterdagochtend nam ik dan ook serieus. Goed ontbijten, Maurten klaarmaken, haren strak naar achteren en gaan! Gelukkig had Michel zin om mee te gaan en met een fietser er rijdende verzorgingspost naast je, loopt het toch net wat gemakkelijker. Dat was dus ook zo! 10×1000 met als langzaamste kilometer 4’08. Ik mag niet klagen. Dat doe ik dus ook niet.
LSD2: Misschien omdat de marathontraining gisteren meeviel of omdat de lucht zo strak blauw was of misschien beide. Ik had zin in een grote ronde en zo heb ik op de laatste dag van week vier een heerlijke duurloop gelopen. Wederom met de liefste bijrijder aan m’n zijde liep ik 30 kilometer. Met de focus op m’n hartslag was het een hele relaxte ronde.
Met 118 kilometer als weektotaal zit week 4 er ook al weer op. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel kilometers in de week gelopen en ik ben ook niet direct van plan daar een gewoonte van te maken. Volgende week staat de Hobbeldebobbelloop op het programma. Op naar week 5 op naar Pisa!
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie