Wat gaat de tijd snel! Inmiddels zit ik alweer halverwege mijn marathonprogramma richting de marathon van Pisa. Een week waarin ik de Hobbeldebobbelloop voor het eerst liep en daarnaast nog een aantal andere mooie trainingen deed.
Interval: De week begon met een pittige intervaltraining. Het was een training met 5×3′ en 5×2′ met een rust van een minuut wandelen. Wat de training vooral pittig maakte was de wind en halverwege nog een vieze regenbui. Geen fijne training qua omstandigheden, maar wel een training dat je blij bent dat je toch gegaan bent.
Rust!: Op dinsdag voelde ik de gevolgen van het hoge aantal kilometers van de week ervoor. Ik was moe en ondanks dat het prima loopweer was en ik ’s middags bijtijds thuis was, liep ik geen meter. Achteraf had ik spijt dat ik niet naar de sportschool was gegaan, want die goede voornemens vallen wekelijks in het water. Wat niet is, is niet! Ik deed thuis wat core-oefeningen en gaf m’n lijf de nodige rust.
Dubbel: De rustdag van gisteren was een goede keuze geweest. Vandaag had ik een marathontraining op het programma en daar zijn frisse benen heel welkom. Michel en ik besloten samen naar de Hogelandseweg te gaan, zodat we ieder onze eigen training konden doen en toch samen konden lopen. Voor mij stond er een blok van 7 en 3 kilometer op marathontempo op het programma. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik er vooraf best een beetje tegenop zag en de wind die op de open vlakte aanwezig was, maakte het lopen ook niet echt aantrekkelijk. Je kan natuurlijk het tempo aanpassen en de training daardoor makkelijker maken, maar dat deed ik niet. Het zorgde voor een pittige training waar ik een dubbel gevoel aan over hield. Met nog ruim vijf weken tot aan de start van de marathon is het belangrijk dat het marathontempo steeds comfortabeler gaat voelen. Als ik m’n PR wil aanvallen in Pisa is er zeker nog werk aan de winkel. Na de ochtendtraining werd ik ’s middags plots overvallen met de gedachte dat ik nog wel zin had in een easy loopje. Het is denk ik de derde keer in m’n hardloopleven dat ik een dubbele training deed, maar ik moet zeggen dat het prima ging.
Training the gut: Zoals je misschien wel in de gaten hebt, train ik vrijwel altijd in de ochtend of in de middag en eigelijk nooit ’s avonds. Op donderdag had ik een lange dag op school gehad en had ik na het avondeten heel veel zin om even een rondje te lopen. Thuis keken ze een beetje raar op toen ik zei dat ik nog even een rondje ging lopen. Ik deed het wel en het voelde heerlijk!
Shake-out: Met de Hobbeldebobbelloop in het vooruitzicht liep ik op vrijdag een kleine vijf kilometer. Tijdens deze korte run nam ik gezellig m’n hondje Olly mee en dat was super leuk!
Hobbeldebobbelloop: Nog niet eerder nam ik deel aan de Hobbeldebobbelloop en ik kan je alvast vertellen dat ga ik in de toekomst ook niet meer doen. Het is niet dat het niet gezellig was, want de sfeer was bijzonder goed. Het was ook niet dat ik niet genoten heb van de omgeving, want de Walcherse kust is prachtig. Het waren die trappen, oneindige heuvels en het mulle zand waardoor ik dacht: “Dit is niks voor mij!” Desalniettemin werd ik tweede dame achter de winnares van de Kustmarathon en voelde ik me in de laatste kilometer nog verrassend sterk. Bij het inleveren van het startnummer kregen alle lopers een heerlijke speculaaskoek en was het gewoon een hele gezellige en sportieve middag.
Runderground: Die spieren voelde aardig stram na de hobbels en bobbels van gisteren. Op zondagochtend lopen de Rundergrounders altijd een ronde vanuit Middelburg en ik vond het wel een verstandige en gezellige beslissing om aan te sluiten. Door in een groep mee te lopen, weet ik dat het tempo rustig blijft en dat zou goed zijn voor m’n herstel. Ik liep met een klein lusje naar het startpunt en al kletsend vlogen de kilometers voorbij. Bij thuiskomst had ik 21 kilometer gelopen met een rustige hartslag en voelde m’n spieren weer lekker soepel. ’s Middags ging ik voor het eerst en het laatst deze week naar de sportschool en was het tijd om de tv aan te zetten voor de Zevenheuvelenloop.
Het was een week waarin ik een aantal keren uit m’n comfortzone ben gestapt. Zo liep ik op een dag twee keer en deed ik mee aan de Hobbeldebobbelloop. In totaal liep ik 90 kilometer en met de afronding van week 5 zit de eerste helft van mijn road to Pisa er alweer op. Nog vijf weken om m’n marathonplan te bedenken.
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie