Vanmorgen was het niet de wekker die me wakker maakte, maar een heerlijk lentezonnetje die me met een knipoog begroette…. Ik kijk terug met een verfrommeld gezicht. De woensdag is een intensieve werkdag en vlieg ik van hot naar her. Als ik ’s avonds rond een uur of negen uitgeteld op de bank plof kan ik nog niet direct de rust vinden om te gaan slapen. De donderdag start ik dan ook rustig op. Ik slenter wat door het huis, zet een kopje koffie, maak het ontbijt en laat m’n lichaam wakker worden. Ondanks dat het nog een vraagteken is wat deze dag brengt, is één ding zeker, ik begin vandaag met een morningrun!
Rollen en smeren: Na een heerlijk ontbijt begin ik met het rollen van m’n kuiten. De dry needling heeft naast twee dagen stijve spieren ook nog een blauwe plek nagelaten (Ouch!). Vervolgens smeer ik nog wat massageolie en schiet ik een outfitje aan. De lucht is strak blauw en met een graad of tien moedigt de buitenwereld de sporter in mij me aan om de benen los te lopen.
Wauw! Wat een rust: Hoewel ik anders altijd met een plan vertrek is dat vanmorgen niet het geval. Het is niet m’n horloge waar ik me door laten leiden, maar het zijn m’n benen die vandaag het ritme van de cadans bepalen. De lente laat zich van haar beste kant zien en ik geniet van de blauwe lucht, de bomen die in bloei staan en de ontspanning die m’n lichaam binnenstroomt. De route gaat langs het Kanaal door Walcheren waar ik over het voetpad ren tussen een haag van bomen en hun prachtige bloesem. Vervolgens passeer ik de sluizen van Vlissingen waar de Westerschelde met een varende boot een schilderachtig portret laat zien. Ik kan het niet laten om een fotootje te maken. Het vergezicht is zo mooi en zo helder. Wat is het genieten als je de wereld om je heen laat draaien en jij even stil staat om je te verwonderen. O ja, de training! Ik klik m’n horloge weer aan en vervolg m’n rondje weer richting Middelburg. Elke stap die ik doe brengt me dichter bij m’n thuishaven Middelburg en met elke stap die ik doe komt de Lange Jan groter en scherper in beeld. Wat de dag ook verder brengt, dit uurtje buiten spelen was fantastisch. Het idee was om de spieren los te lopen en dat is zeker gelukt, maar wat vandaag vooral overheerst is het gevoel van vrijheid om je schoenen aan te doen en te genieten van de prachtige natuur!
Geluksmeter: Als ik thuiskom vertelt m’n horloge dat ik 16,5 kilometer heb gelopen. De gegevens worden opgeslagen. Ook daar doe ik vandaag niks mee. Geen analyse op de kilometertijden, de paslengte, de gemiddelde hartslag of de verbrande calorieën. Als ik een geluksmeter rond m’n pols had gehad, dan was er zonder twijfel een maximale score uitgekomen. De energie die ik uit deze training heb gehaald is namelijk niet in cijfers uit te drukken. Vandaag pluk ik de dag!
Kan jij ook zo genieten van een morningrun? Als het vandaag niet is gelukt om je schoenen aan te trekken, is er gelukkig iedere dag weer een nieuwe morgen voor een happy morningrun! Enjoy!!
Liefs, Ada
adaruns.com 
Plaats een reactie