adaruns.com

Pijnlijke teennagels na het lopen van een marathon en een bloedblaar die op knappen staat. Als hardloper ontkom ik helaas niet aan deze ongemakken. Afgelopen week was het weer raak! Ondanks dat ik mijn hardloopschoenen afwissel en passende hardloopsokken draag word ik nog regelmatig verrast door deze ongemakken. Hoe kan je ervoor zorgen dat jou dit leed zoveel mogelijk bespaard blijft?

Wie de schoen past trekt hem aan: Het is vanzelfsprekend dat je een hardloopschoen kiest die voor jou lekker zit. In de meeste hardloopwinkels kan je een voetscan laten maken en krijg je een passend advies voor wat betreft je schoenmaat en het type schoen. Toen ik begon met hardlopen was deze service nog niet zo vanzelfsprekend en kocht ik mijn schoenen in dezelfde maat als mijn vrijetijdsschoen. Hierdoor heb ik zeker de eerste vijf jaar van mijn hardloopleven op te krappe schoenen gelopen. En ja, dat was met alle gevolgen van dien. Na een marathon had ik standaard drie tot vier blauwe teennagels. Zo kwam het voor dat ik amper last had van spierpijn, maar niet kon slapen omdat mijn teennagels (ik slaap op mijn buik) het matras niet konden verdragen. Een pijnlijke gewaarwording. Destijds dacht ik dat het er gewoon bij hoorde. Inmiddels koop ik mijn hardloopschoenen ruim een maat groter en loop ik nog sporadisch een blauwe teennagel op. Ook al voelt het wat onflatteus om als vrouw voor je gevoel een veel grotere maat te bestellen, het betekent wel dat je in de zomer je leuke teenslippertjes aan kan en je teennagels er niet zijn afgevallen.

Prik, prik, AU!: Een ander ongemak aan de voeten zijn wat mij betreft de blaren. Ook voor het voorkomen van deze jongens is een goed passende schoen belangrijk. Daarnaast kunnen goede hardloopsokken ook de nodige problemen voorkomen. Zelf draag ik de enkelsokjes van Nike. Deze hebben bij de hiel, de tenen en bij het kussentje van de voet een verdikking in de stof. Dit zorgt ervoor dat je voet net wat meer ondersteuning krijgt om de klappen op te vangen die bij iedere stap voorwaarts worden gemaakt. Je zal je misschien afvragen hoe het komt dat ik ondanks deze tips toch zelf nog steeds last heb van (bloed)blaren!? Meestal kan ik dat wel verklaren. Zo liep ik afgelopen week op een relatief nieuwe schoen en merkte ik een knelpunt aan de linkerkant. Zelf denk ik dat het komt omdat mijn afzet vooral met de voorvoet is en deze iets naar binnen is gekanteld. Ook heb ik last van blaren wanneer ik natte voeten heb gelopen door de regen en de bijkomende plassen of wanneer je onverwachts door een zeebedding gaat op het strand. Het schuren van je natte sokken in je schoenen geeft wrijving en dat betekent voor mij gegarandeerd een blaar. Meestal voel ik al wel een pijnlijke plek tijdens het lopen en bij thuiskomst is het leed al geschied. Eerst probeer ik de blaar uit te laten harden, maar meestal verlies ik m’n geduld en begin ik als een amateuristische zuster met een naald de blaar lek te prikken. Het is wellicht niet de beste oplossing, maar één ding is zeker het lucht wel op als de druk er af is.

Die voeten van mij krijgen heel wat te verduren tijdens die mooie hardlooprondjes. Als er weer een blauwe teennagel of een pijnlijke blaar zich voordoet, probeer ik zo lief mogelijk voor ze te zijn. Dan stop ik m’n voeten in een warm badje met soda en plak een blarenpleister om de pijn tijdens het lopen te verzachten en belemmeren deze ongemakken mij niet om er op uit te gaan.

Heb jij ook wel eens last van een blauwe nagel of een pijnlijke blaar? Dan wil ik je in ieder geval adviseren om een ruime hardloopschoen te dragen en passende sokken die goed ventileren. Ik probeer zo lief mogelijk te zijn voor m’n voetjes. Jij ook?

Liefs, Ada